Aşk'ta Birgün Aşık Olmuş

[Sehr-i_Kasvet]

Bir köprünün tam ortasına Oturmuştu .Altından geçen sularda

hayal gemilerini yüzdürüyordu..Gözleri nemli Başı eğik titrekti elleri

gidemedim yanına diyemedim derdin nedir

diye..Çünkü 'aşk'tı oAŞK… Onu ilk defa böylesine umutsuz

yıkık ve sanki hayattaki anlamını yitirmiş gibi

görüyordum..Korktum önceleri Aşk hayattan

kopamazdı..Hayatta Aşk’tan tabi ki Dünyadaki çiçeklerin açma

sebebi yağmurlar altındaki sevgililerin tek düşüncesiydi.. Adına

şarkılar yazılan şiirler fısıldanan kulaklara o dünyada yaşanılan

en güzel duyguydu Aşk’tı o… Neden mutsuz olsun ki .Bir süre

izledim onu Sonra dayanamadım yavaşça sokuldum

yanına ..Cesaretsiz bir ses tonuyla sordum,ufak bir

dokunuşla .-Sen iyi misin?

Dönüp bakmadı bile O kadar dalgındı ki
Tekrar sordum

İyi misin?

Bu kez baktı yüzüme Ama hiçbir şey söylemeden kaçırdı

gözlerini Baktı ve öylece çekti yüzünü benden Biraz

bozulmuştum ona Aşktı o Adı üstünde 'aşk' neden mutsuz olsun

anlayamıyordum Aldırmadım dönüp arkama gitmek en güzeliydi

benim için .Ama bütün algılarım ondan gelecek bir fısıltıya

kilitlenmişti Fısıldadı "Onu gördüm" dedi "ONU GÖRDÜM"

Yıllar önce bir tesadüfle görmüştü onu Bir o yana bir bu yana

koşturuyordu apansızca En çok bu hallerini sevmişti belli ki

Çocuksu gülüşünü sevmişti pamuksu öpüşünü, sımsıcak

dokunuşunu birde Gözlerindeki pırıltıyla mutlu olmuş hayata bir

tutam daha fazla aşk vermişti ..Her seferinde daha fazla

kendinden bir parça bırakırdı Ama hiç tükenmezdi Aşk

Sonsuza kadar ne kadar parça koparsa da kalbinden o hiç

bitmezdi ..Bunları düşünürken anladım,,Aşkta bir gün aşık

olmuştu Aşk aşık olmuştu…

Anlattıklarını dikkatle dinledim Ağzından çıkan cümleleri

sözcükleri hatta harfleri bile beynime kazıdım İstemesem de

bir şekilde aklıma da yankılanıyordu anlattıkları Belki de onu bu

halde gören tek kişi bendim ve öyle kalmasını istiyordum

“Yıllar sonra ilk defa karşıma çıktı Yüzüme baktı ama beni

tanımadı bile Yada tanımamazlığa geldi Benden onu üzdüğüm

günlerin intikamını alıyor da olabilir Ah Allah’ım neden onu

gördüm ki Yüzünü ellerinin arasına alıp öylece kaldı bir süre

Omzuna dokundum “ neden ayrıldınız” dedim

“Ben Aşk’ım Sevgi , umut ,mutluluk olduğu kadar içimde

hüzünde var kederde,kaderde İlk zamanlar öyle mutluyduk ki

ağır geldi bu kadar sevinç Herkes bilir ki her aşk mutlu

değildir Ama bizimki hep mutluluktu, sevinçti yaşadığımız

duygunun tam adıydı heyecan İçimdeki kederi öyle bir

hapsettim ki derinlerime ona zarar verecek diye kendi içimi

çürüttüm Hissettiğim bazen yok olmaktı onun uğruna Fark

ettirmesem de bunu anladıYok oluşuma dayanamadı Uzaklara

gitti bir gün ve hiç geri dönmedi Ardından o kadar çok

bekledim ki… Ama o hiç gelmedi Bir gün ondan umudu kestim O

hiç gelmeyecekti, kabullendim Kendi içime kapandım Yokluğuna

alıştım bir zaman sonra Ben bu hallerdeyken hayat akıp gitti

tabii ki Ama gözlerimi açtığımda hayat o kadar çirkinleşmişti

ki… Bunu onlara yapmaya hakkım yoktu Artık Aşk olduğumu

hatırladım İnsanlara hep bir parçamı bıraktım Onlar aşka

doysun diye Ne zaman bir sevgilide bizi görsem onlara bir

parçada hüzün verdim Onlar yıpranmasınlar Ve onlara

öğrettiğim şey nedir biliyor musun?”

Hareketsiz kalmıştım o an Hiçbir şeyi bu kadar dikkatli

dinlememiştim ve ilk defa gözlerim böylesine

doluyordu ..Ağzında çıkanları öyle bir heyecanla bekliyordum ki

bir saniyesini bile kaçırmamak için Aşk’ın gözlerine

kilitlenmiştim

Devam etti…

“Aşk emek ister ve birazda kaybetme korkusuyla güçlenir

Hüzünler onları birbirine daha çok yakınlaştırır ..Aşk asla

vazgeçmemek çünkü .. Ben ne zaman böylesine bir mutluluk

gördüm mü onlara bir parçada hüzün veririm hayat veririm

Onlar bilirler ki aşkın hüznü bile yaşanmaya değer .

Sustu ve karşıya baktı Gözleri doluydu ve sanırım ağlayacaktı

Öylece bakındı bir süre ve doğadaki tüm renklerden bile güzel

dağlar kadar güçlü bedenini kaldırdı çömeldiği yerden

Arkasından bakakalmıştım Gözden kaybolana kadar izledim

onu .. Artık kaybolmaya yakın bir noktada kalbinden bir parça

koparıp ağaç altında yüzünü ellerine kapamış birine verdiğini

gördüm Aşk kayboldu ama onun kaybolduğu yerden biri bana

doğru geliyordu Bu oydu Deliler gibi sevdiğim ama bir türlü

söyleyemediğim *****luk arkadaşımdı.. Aşkın anlattıklarını

düşündüm “Aşk birazda hüzündü ve hüznü yeterince çektiysen

artık mutluluğa zamanın vardı ” Yıllarca ona bu kadar yakınken

uzak hissetmek ve onun benim ona hissettiklerimi bana

hissetmediğini bilmek yeterince acıydı ..Artık sevince yer vardı

kalbimde Yerimden kalktım onun yakınlaşmasını bekledim İşte

yüzü artık belirgindi..Oydu kesinlikle oydu Yolunu kesmeyi

beklerken tam karşımda durdu Konuşmaya başladım “ nasılsın”

dedim“ çok iyiyim” dedi ”hem de çok iyiyim”

Cümlelerime başlayamadan susturdu beni ve boynuma sarıldı

“Seni Seviyorum” dedi “Hem de çok seviyorum”…

Bir bedende bütünleştik o an Oda beni

seviyormuş ..İnanamıyorum oda beni seviyormuş Elinden

tuttum ve güneşin bizi çektiği yere doğru yürümeye başladık,

kaybolmak adına ,içimden biriktirdiğim o koskoca sevgimle…

İşte o anda onun cebinde parlayan Aşk’ın kalp parçalarını

gördüm O an Geriye döndüm ve…

“Teşekkür ederim Aşk sana minnettarım”…